Mijn gedrag is onbespreekbaar

Als kids, tieners, jongvolwassenen en echt volwassenen weten we vaak precies wat goed voor ons is. Ookal zijn er mensen die er op dat moment een andere mening op na houden. Vaak komt het voor dat we toch eens iemand om advies vragen:  Welke profiel moet ik kiezen, welke opleiding zal ik eens gaan doen? of.. Zal ik lang haar laten staan of een kortpittig kapsel nemen? of zal ik dat tussenjaar nemen en in Azie backpacken en daarna pas gaan werken. Of deze:  “Iphone of Android?

We weten ergens wel wat we willen. Bij praktische dingen willen we toch graag de mening van de ander weten. Want maken we wel de juiste keus, wat zouden mij vrienden of kennissen er van vinden? We zijn dan ook nog wel geneigd om naar ze te luisteren en hun adviezen te overwegen. Of niet.

Maar hoe graag willen we de mening horen van een ander, als dit over ons als persoon gaat? Hoe wij praten. Hoe we ons uitten wanneer we boos zijn of gefrustreerd. Hoe we overkomen in een groep, ben ik chill.. of wil ik dat alles om mij draait.

Het fascineert mij mensen te observeren. Mensen waar ik mee heb gechilled en mee heb samen gewerkt. Groepswerk, teamwork, peer groups, ad-hoc teams, task forces, joint forces, G-forces, may the force be with you,  chillings, get2gethers, rendez-vous, meet-ups, throwback parties. Waar mensen bij elkaar komen worden indrukken achter gelaten. Zie je iemand vaak genoeg, dan wordt er een patroon zichtbaar in het gedrag. Jij herkent dit en voelt dit. Is het leuk gedrag, cool!

Is het storend gedrag voor jou?

  • Praat iemand door je heen?
  • Geeft iemand je het gevoel alsof jou mening er niet toe doet?
  • Heeft iemand het constant over zichzelf, zonder jou iets te vragen?
  • Beweert iemand dat je iets niet kan?
  • Geef jij altijd uitgebreid advies, maar is de ander na twee woorden klaar?

Niet chill.

Je zou misschien willen dat de personen om je heen hier in zouden veranderen. Kleine kans dat dit vanzelf gebeurt, tot dat ze zich er bewust van zijn. En om daar bewust van te worden zou je het kunnen benoemen. “Oké, maar dat gaat diegene ècht niet leuk vinden” denk je. Misschien niet, je kunt natuurlijk wachten tot diegene zelf vraagt hoe je zijn of haar gedrag ervaart.. “80 jaar later met krekelgeluiden op de achtergrond”.

Hoe maak je het gedrag van iemand bespreekbaar? En hoe sta ik open voor de beleving van anderen over mijn gedrag?

Dit lees je in de volgende blog.

Een gezonde geest in een gezond lichaam

De Romeinen hadden al het gezegde ‘mens sana in corpore sano’: een gezonde geest in een gezond lichaam. Het is vandaag de dag nog steeds van toepassing. Sterker nog, het lijkt steeds belangrijker te worden. De druk van buitenaf is erg groot om een carrière te hebben, er goed uit te zien, een sociaal leven te onderhouden en genoeg slaap te krijgen. Via social media lijkt het alsof sommige mensen het allemaal kunnen. Stiekem weten we wel dat de informatie op social media vaak gekleurd is. Roze. Te mooi om waar te zijn, maar toch. Wij geloven soms nog steeds dat het ideaalbeeld waar is. Het is een optische illusie. Je wéét dat het onmogelijk is, maar jouw brein ziet het voor waarheid aan.

Ik moet zeggen dat ik het zelf ook lastig vind om hiermee om te gaan. Ja, psychologen zijn ook mensen! Je wordt als meisje en volwassen vrouw elke dag doodgegooid met reclames over kleren, make-up, nieuwste bikini’s en fitgirls. Ik merk dat het bij mannen ook steeds erger wordt. Ik zag laatst een reclame over een 31-jarige man die een super druk leven had. Carrière en een gezinsleven. Hij zag er ook nog eens goed uit, want hij gebruikte de ‘revolutionaire’ dagcrème.  Zulke dingen zetten je onbewust aan het denken. Ik kijk dan naar mijn buik en die chocoladereep op tafel. Je schaamt je dat je vijf series achter elkaar hebt gekeken terwijl je dus had moeten sporten. Of studeren. Hashtag Zucht.

Het is erg vermoeiend als je elke dag geconfronteerd wordt met het ideaalplaatje. Bewust of onbewust zien wij ze allemaal en vergelijken wij onszelf. Je kan jezelf helaas voor deze prikkels niet afsluiten, behalve als je in een oerwoud gaat leven zonder communicatie met de buitenwereld.

Als je dat nog niet van plan bent, dan heb je wellicht wat aan mijn tips & tricks! Je kan er namelijk wel mee leren omgaan. Ik worstel zelf vaak met de bovengenoemde gedachten. Ik probeer dan mijn kennis van de psychologie toe te passen in mijn dagelijkse struggles. Het is namelijk een chille bijkomstigheid dat ik mijn kennis meteen op mijzelf kan toepassen en ondervinden wat voor mij werkt. Het is wel zo (zoals met alles in het leven): wat voor de één werkt, hoeft niet voor de ander te werken.

Ben jij opzoek naar manieren hoe je je lichaam en geest gezond kan houden? Lees dan mijn wekelijkse blogs om erachter te komen hoe ik dat doe (en het soms ook helemaal mislukt). Misschien zit er dan ook wel iets interessants voor jou bij!

Liefs,

Sumeja

Om alvast het spits af te bijten: zo zie ik er dus uit tijdens het schrijven van deze blog. Ik heb géén filters gebruikt en geen make-up op.